Tienergedichten

Op haar kamer zat het kleine meisje met haar zus,
bang in een hoekje, huilend naast elkaar.
Weggevlucht voor het geschreeuw van hun ouders.
Snikkend kwamen de woorden van haar zus "Stil maar”
Morgen is alles weer zo als vroeger.

De volgende dag zaten ze er weer.
Het kleine meisje met haar zus.
Bang, gevlucht voor het geschreeuw dat vandaag nog erger was.
Heel dicht bij elkaar gekropen klonken de troostende woorden van haar zus.
"Stil maar alles komt goed" maar ergens wist ze, dat dit niet zo was.

Diezelfde dag nog steeds boven, zat het kleine meisje met haar zus.
huilend en wachtend wat er ging gebeuren.
Ze waren geschrokken van de harde klap beneden,
de trap begon te kraken en de deur ging langzaam open.
huilend stond haar moeder bij de deur en ze zei: "Stil maar, het is voorbij"

Stil in het hoekje hun armen om elkaar geslagen
niet wetende wat er was gebeurd.
Papa was weggegaan.
Het enige wat ze wel wisten,
dat alles nooit meer hetzelfde was.

Josephine Sillevis Smitt